TRI-Z studio

เริ่มทำงานกับที่ออฟฟิศ TRI-Z ได้สองเดือนกว่า ได้ลองทำนิตยสาร ( IN LOVE magazine )

และตอนนี้มีงานของMiss Teen Thailand เลยได้ลองฝึกรีทัชภาพ และคงได้รีทัชอีกอีกหลาย

ภาพต่อจากนี้

โครงการออกแบบชุดฟอนต์รูปภาพ โดยมีที่มาจากวรรณกรรมไทยที่ได้รับรางวัลซีไรต์

ที่มาของโครงการ

      จากการที่มีความสนใจในภาพประกอบยุคเก่า  และต้องการจะเก็บรวบรวมเพื่อนำมาใช้ประโยชน์

ในการทำงานออกแบบ  จึงคิดหาวิธีที่จะเก็บรวบรวมภาพประกอบยุคเก่า  โดยที่จะสามารถนำมาใช้

ทำงานออกแบบได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ  โดยใช้วีธีเลือกองค์ประกอบต่างๆ  จากหนังสือ

วรรณกรรมไทยที่ได้รับรางวัลซีไรต์ จำนวน 10 เรื่อง 10 นักเขียน   เพื่อเป็นขอบเขตในการกำหนด

แนวทางในการรวบรวมภาพ  เพื่อนำมาทำเป็นชุดฟอนต์รูปภาพ

วัตถุประสงค์ของโครงการ

     เพื่อเก็บรวบรวมภาพประกอบยุคเก่า และสร้างวัตถุดิบเพื่อใช้ในการทำงานออกแบบ  

เพื่อที่นักออกแบบจะสามารถนำไปประยุกต์ใช้สร้างงานออกแบบต่างๆ ได้

รายชื่อวรรณกรรมและนักเขียนทั้ง  10 เล่ม

1.ลูกอีสาน คำพูน บุญทวี

2.ขุนทอง..เจ้าจะกลับเมื่อฟ้าสาง อัศศิริ ธรรมโชติ

3.คำพิพากษา ชาติ กอบจิตติ

4.ซอยเดียวกัน วาณิช จรุงกิจอนันต์

5.ก่อกองทราย ไพฑูรย์ ธัญญา

6.ตลิ่งสูงซุงหนัก นิคม รายยวา

7.เจ้าจันท์ผมหอม มาลา คำจันทร์

8.ครอบครัวกลางถนน ศิลา โคมฉาย

9.ความน่าจะเป็น ปราบดา หยุ่น

10.ความสุขของกะทิ งามพรรณ เวชชาชีวะ

 หลังจากที่อ่านหนังสือทั้ง 10 เรื่องแล้ว  ก็ได้ทำการคัดแยกส่ิงที่ปรากฏอยู่ในหนังสือแต่ละเรื่อง

ออกมาจนครบทั้งหมด และทำการจัดกลุ่มและจับคู่ของสิ่งที่ปรากฏขึ้นบ่อยในวรรณกรรมไทย

เพื่อให้ได้ไอคอนของความเป็นไทย  ที่ถูกใช้กันมากในวรรณกรรม

 

หลังจากนั้นได้ทำการคัดเลือกลัญลักษณ์ที่พบมากที่สุด  ในวรรณกรรมทั้ง 10 เรื่อง

เป็นจำนวน 100 ตัว เพื่อนำไปเป็นตัวกำหนดในการทำชุดอักษรภาพ   

 

หลังจากนั้นก็ได้ทำการหาภาพ เพื่อที่จะนำมาทำการวาดใหม่ด้วยกระดาษไข และ

นำภาพที่ได้ไปสแกนลงในคอมพิวเตอร์ และนำไปวาดด้วยโปรแกรม illustrator  

ตัวอย่างภาพที่นำมาวาดใหม่

ชุดอักษรภาพในแบบร่างครั้งที่ 1

ชุดอักษรภาพที่แก้ไขเสร็จสมบูรณ์

หลังจากที่ได้ชุดอักษรภาพมาครบทั้ง 100 แล้ว  จึงได้นำมา

ออกแบบเป็นสื่อสิ่งพิมพ์ต่างๆ  ที่เชื่อมโยงกับที่มาของชุดอักษรภาพ

ได้แก่ ปกหนังสือ , ที่คั่นหนังสือ , โปสการ์ด , และโปสเตอร์ 

TheTruth

Merry X mas

ในช่วงเดือนที่อากาศหนาวของปีตอนนี้ ไ่ว่าเดินไปทางไหนก็จะเห็นคุณลุงหนวดขาว

ใสชุดสีแดงที่แบกถุงผ้าเก่าๆหนึ่งใบ ไม่รู้ว่าข้างในนั้นใส่ความฝันและความหวังของ

เด็กๆไว้มากมายแค่ไหน  และเสียงเพลงที่แว่วมาจากทุกๆที่ในขณะนี้็ก็คงเป็นทำนอง

เดียวกัน ซึ่งทำให้รู้สึกว่าอากาศหนาวเหมือนกับหิมะจะตกลงมาที่กรุงเทพยังไงยังงั้น 

บรรยากาศของการเฉลิมฉลองในเดือนสุดท้ายของปีเป็นบรรยากาศที่แสนจะโรแมนติก

ผู้คนใส่เสื้อกันหนาวออกมาเดินกันเป็นคู่ๆ  ต้นไม้และเสาไฟต่างมีไฟกะพริบวูบวาบ

ดูแล้วก็อยากจะยืดเวลาของเดือนแห่งความสุขนี้ออกไปให้นานๆ   แต่มีสิ่งที่ทำให้ผม

รู้สึกสนใจก็คือการที่มีกลุ่มผู้นับถือศาสนาคริสต์  ออกมาพยายามจะเผยแพร่ศาสนา

ให้กับคนทั่วไปในช่วงเดือนที่พระเจ้าจะเสด็จกลับมายังโลกมนุษย์  ถ้าลองมาคิดดูแล้ว

ก็คงจะคล้ายกับวันวิสาขบูชาของศาสนาพุทธ  แต่บรรยากาศของวันสำคัญทั้งสองนี้

กลับแตกต่างกันอย่างมาก ทั้งๆที่ประเทศไทยได้ชื่อว่าเป็นประเทศที่มีศาสนานาพุทธ

เป็นศาสนาประจำชาติ  แต่ความจริงของโลกที่เชื่อมต่อกันทุกวันนี้ทำให้การยืนถ่ายรูป

กับตุ๊กตาหิมะเป็นเรื่องที่น่ากระทำมากกว่าการทำบุญที่วัดในวันพระ   ซึ่งก็ไม่ได้เป็นเรื่อง

ที่แปลกอะไรมากมายนัก เพราะว่าเพลง Merry x mas ร้องง่ายกว่า กว่าศีล 5 ตั้งเยอะ

Com5 in Happening

LongNoseShrimp

ตอนนี้ได้มีสมาชิกใหม่เพิ่มเข้ามาในตู้กุ้ง   ชื่อว่าเจ้า "จมูกยาว" หรือ long nose shrimp  มีทั้งหมด

5 ตัว แต่แยกตัวผู้กับตัวเมียไม่ออกเพราะลักษณะคล้ายกันมาก  ส่วนเจ้าเชอรี่ก็เริ่มโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

จึงเอารูปมาอัพเดทไว้เนื่องจากมีเสียงเรียกร้องจากสมาชิกชมรมเลี้ยงกุ้งอีกท่านหนึ่งขอมาว่าอยากดู.

^โฉมหน้าของเจ้าพินอคคิโอ
ู

^ เจ้าเชอรี่แสดงความเป็นเจ้าถิ่น

ThailandBookFair2008

วันนี้ได้โอกาสไปเดินงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติที่ศูนย์ฯ สิริกิต  โดยการชักชวนของเพื่อนสาวคลองสาม

ที่อุตส่าห์มาทั้งที่เป็นวันอาทิตย์ด้วยเหตุผลบางประการ   ซึ่งผู้เข้าชมงานก็มีจำนวนมากเหมือนทุกครั้ง  

ก็เกิดความสังสัยว่าไม่กี่วันก่อนดูข่าวทางทีวีแล้วนักข่าวได้บอกว่าจำนวนคนไทยเฉลี่ยอ่านหนังสือปีละ  

2 เล่ม หรือไม่อ่านเลย  ทำให้สงสัยกับจำนวนผู้คนที่มางานเป็นจำนวนมากในแต่ละครั้ง  แต่ก็อาจจะเป็น

ไปได้ที่คนส่วนมากจะอยู่เฉพาะในกรุงเทพ  ทำให้จำนวนเฉลี่ยทั้งประเทศออกมาอย่างนั้น  แต่ผมรู้สึกผิด

ปกติกับเรื่องปกติในการมาซื้อหนังสือของคนจำนวนมากที่หิ้วถุงกลับไปเต็มสองมือ  ในขณะที่จำนวนคน

ที่เตรียมถุงผ้าหรือกระเป๋ามาเองนั้นมีจำนวนน้อยมากจากที่สังเกต  ทำให้ผมรู้สึกว่าการรณรงค์ให้ลดใช้

ถุงพลาสติกนั้นยังไม่เข้าไปสถิตในใจผู้คนมากเท่าที่ควร.